اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما عَلَي الَّذِين‌َ يَتَّقُون‌َ مِن حِسابِهِم مِن شَي‌ءٍ وَ لکِن ذِکري لَعَلَّهُم يَتَّقُون‌َ (69)
و نيست بر کساني که پرهيز ميکنند از حساب خائضين و ظالمين چيزي و لکن اينکه تذکر است باشد که آنها هم پرهيزگار شوند.
از اينکه آيه شريفه استفاده ميشود کساني که در مجالس فسق و فجور حاضر ميشوند عقوبت آنها را دارند و لو اينها اهل فسق و فجور نباشند.
جلد 7 - صفحه 108
وَ ما عَلَي الَّذِين‌َ يَتَّقُون‌َ ظاهر تقواي از حضور در اينکه نوع مجالس است و ممکن است تقواي از کليه معاصي باشد که بر آنها عقوبتي نيست مِن حِسابِهِم مِن شَي‌ءٍ يعني مسئول عمل اينها نيستند اگر ممکن است نهي از منکر و ارشاد جاهل بايد نهي و ارشاد کنند و الّا هيچ مسئوليتي ندارند وَ لکِن ذِکري و اينکه تحديدات براي هدايت و يادآوري است لعلّهم ضمير هم ممکن است باهل معصيت برگردد که اينکه نوع مجالس را تشکيل ندهند و ممکن است بديگران برگردد که از اينکه نوع مجالس احتراز کنند، و کلمه لعل‌ّ بمعني بايد است يعني بايد آنها از اينکه مجالس پرهيزگار شوند يَتَّقُون‌َ در قرآن ميفرمايد در مورد يهود و نصاري لا تَتَّخِذُوا اليَهُودَ وَ النَّصاري أَولِياءَ بَعضُهُم أَولِياءُ بَعض‌ٍ وَ مَن يَتَوَلَّهُم مِنکُم فَإِنَّه‌ُ مِنهُم مائده آيه 56، و در اخبار دارد
(الراضي بفعل قوم کالداخل فيهم)
(من احب‌ّ عمل قوم کالداخل فيهم)
(من احب‌ّ عمل قوم حشره اللّه معهم)
و غير اينها