تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنْ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ اتَّقُوهُ وَ هُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (72)
وَ أَنْ أَقِيمُوا الصَّلاةَ: و مى‌آموزيم بر آنکه اقامه نمائيد نماز را وَ اتَّقُوهُ وَ هُوَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ: و بترسيد از خدا در اهمال طاعت او، و او است ذات مقدسى که بسوى جزاى او محشور شويد در روز قيامت.
امير المؤمنين عليه السّلام فرمايد: وصيت مى‌کنم شما را اى بندگان خدا بترسيد از خداى تعالى، بدرستى که تقوى مانند مهار است که مى‌کشد بنده را به سوى قرب پروردگار. و قوامى است که به او است مدار. پس تمسک جوئيد به
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 307
استوانهاى تقوى که آن لزوم عبادت است. و اعتصام ورزيد به حقايق تقوى که اخلاص در طاعات است. بازگرداند شما را به مواضع پناه راحت و به مکانهاى فراخى عيش و استراحت و به پناهگاههاى امن و منزل‌هاى عزّت در جوار کردگار. «1»