اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَمّا جاءَهُم رَسُول‌ٌ مِن عِندِ اللّه‌ِ مُصَدِّق‌ٌ لِما مَعَهُم نَبَذَ فَرِيق‌ٌ مِن‌َ الَّذِين‌َ أُوتُوا الکِتاب‌َ کِتاب‌َ اللّه‌ِ وَراءَ ظُهُورِهِم کَأَنَّهُم لا يَعلَمُون‌َ (101)
(و وقتي ايشان را رسولي از جانب خدا آمد که تصديق کننده است آنچه را با ايشان است، گروهي از کساني که بآنان کتاب داده شد، کتاب خدا را پشت سرشان انداختند، گويا ايشان نميدانستند) مراد از رسول پيغمبر اسلام صلّي اللّه عليه و آله و سلّم است و دليل بر اينکه اينکه رسول من عند اللّه است معجزات صادره از اوست و مصدق صفت پيغمبر اسلام صلّي اللّه عليه و آله و سلّم است که جميع انبياء سلف و کتابهاي آنان را از تورات و زبور و انجيل تصديق فرموده لِما مَعَهُم لام جاره و ما موصوله در محل جر، و ظرف صله ماست و چنانچه گذشت مراد از ما معهم جميع ما معهم نيست بلکه في الجمله از آنهاست که دست تحريف بسوي آنها دراز نشده مانند بشاراتي که بظهور و صفات پيغمبر اسلام صلّي اللّه عليه و آله و سلّم در آنهاست.
و مراد از فَرِيق‌ٌ مِن‌َ الَّذِين‌َ أُوتُوا الکِتاب‌َ علماء يهود و نصاري است که دانسته عبارات تورات و انجيل را بنحو ديگري بر عوام خود تفسير و تأويل نمودند و مراد از کتاب اللّه بعضي گفتند قرآن است و بعضي گفتند تورات و انجيل است که بشارت آن را دانسته پشت سر انداختند و مراد از نبذ وراء ظهورهم اعراض و انکار و کفر آنها بکتاب الهي است مانند کسي که نميداند آن کتاب الهي است.
125