1- از تهديدات موهوم، نهراسيد. «کَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ»
2- امنيّت روحى، در پرتو توحيد حاصل مىگردد. «کَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَکْتُمْ»
3- عقائد دينى بايد بر اساس دليل و برهان باشد. «کَيْفَ ما أَشْرَکْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْکُمْ سُلْطاناً»
4- در بحث و مناظره، نبايد تعصّب مردم را تحريک کرد. «فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ» و نفرمود: ما در امان هستيم و شما در خطر.
5- علم صحيح، وسيله راهيابى به خداست، اگر آن را درست به کار گيريم، به نتايج صحيح مىرسيم. «إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 501