تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ کلاًّ فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ (86) وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ‌: و نبوت عطا فرموديم اسماعيل پسر ابراهيم را و اليسع پسر اخطوب‌ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً: و يونس بن متى و لوط پسر هاران را وَ کلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ‌: و همه اين پيغمبران را به نبوت فضيلت داديم بر عالميان زمان ايشان، مراد آنکه هر يک از انبياء را ما بر امتشان فضيلت داديم به جهت قبح تقديم مفضول بر فاضل. آيه شريفه، دليل فضل انبيا است بر ما عداى ايشان از ملائکه و جن و انس. «1» نساء، آيه 23. «2» بحار الانوار، جلد 48، صفحه 128 (بنقل از عيون اخبار الرضا)- احتجاج طبرسى، جلد 2، صفحه 164. تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 324