تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ (87)
وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ: و تفضيل داديم بعضى از پدران ايشان و بعضى از ذريه ايشان و برخى از برادران ايشان را. يعنى از آباء و ذريه و اخوان انبياى مذکوره را که پيغمبر يا اوصياء يا اولياء بودند تفضيل داديم بر ساير مردم که در رتبه از ايشان پستتر بودند، يا هدايت کرديم بعضى از آباء و ذرارى و اخوان انبياى مذکوره را بوسيله الطاف و توفيق خود. بنابر اين مراد از هدايت، اعطاى نبوت و علم و حکمت است وَ اجْتَبَيْناهُمْ: و برگزيديم و اختيار کرديم اين پيغمبران را وَ هَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ: و ثابت داشتيم ايشان را به راه راست که دين حق باشد. و گويند تکرار هدايت در آيه جهت بيان آن چيزى است که مهتدى شدهاند به سوى آنکه دين خدا است يا ايشان را در آخرت به طريق بهشت رهنمائى کرديم.