تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
أُولئِکَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ يَکْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَکَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِکافِرِينَ (89)
أُولئِکَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ: آن گروه انبياء کسانىاند که عطا فرموديم ايشان را کتاب وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ: و حکمت شريعت در فيصل دادن امور و پيغمبرى فَإِنْ يَکْفُرْ بِها هؤُلاءِ: پس اگر کافر شوند به کتاب و نبوت و شريعت گروه معاندان قريش فَقَدْ وَکَّلْنا بِها: پس بتحقيق ما برگماشته و مهيا نمودهايم براى ايمان آوردن و مراعات کردن به آن قَوْماً لَيْسُوا بِها بِکافِرِينَ: قومى که از روى صدق نيستند به اين چيزها کافران. در اين جماعت اقوالى است: 1- پيغمبران و متابعان ايشانند. 2- اشاره به انصار و اهل مدينه است، چون در وقت نزول اين سوره ايمان نياورده بودند، پس اين سوره بشارت باشد به ايمان ايشان.
3- مراد اهل فارس يا هر کسى که تا روز قيامت به دائره ايمان درآيد. 4- مراد ملائکهاند. در مجمع «2»- فرمايد اين آيه شريفه متضمن ضمان است از حق تعالى که نصرت پيغمبر خود و حفظ دين او نمايد.