تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) أُولئِکَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِکْرى‌ لِلْعالَمِينَ (90) ترجمه‌ آنگروه آنانند که هدايت کرد خدا پس بهدايتشان اقتدا کن بگو نمى خواهم از شما بر آن اجرى را نيست آن مگر پند دادنى مر جهانيانرا. تفسير خداوند دستور جامع نافع مختصرى بحبيب خود داده که سزاوار است همه باين دستور عمل نمايند و آن آنستکه اين انبياء عظام که مهتدى بهدايت الهى شدند مسلک آنها در دعوت بحق و سلوک آنها با خلق و سيره مرضيّه ايشان در صبر بر اطاعت و مصيبت بايد سرمشق تو باشد و هيچکس از هيچ امر مانند آنحضرت از اين امر اطاعت نکرده چون تمام خصال حسنه انبيا عظام را بنحو اکمل در وجود مبارک خود جمع فرمود بلغ العلى بکماله کشف الدّجى بجماله حسنت جميع خصاله صلوا عليه و آله و هاء در کلمه اقتده براى وقف است و در مصباح الشريعه از حضرت صادق (ع) روايت‌ جلد 2 صفحه 350 نموده است که راهى براى زيرکان از اهل ايمان سالم‌تر از اقتدا نيست چون آن راه اوضح و مقصد اصحّ است که خداوند با عزّ خلق خود در اين آيه اين راه را آموخت و اگر بود براى دين خدا مسلکى قويم‌تر از اقتدا هر آينه ارشاد ميفرمود آنرا بانبياء و اولياء خود و قمى ره از پيغمبر (ص) روايت نموده که بهترين هدايت‌ها هدايت انبيا است و در نهج البلاغه است که اقتدا کنيد بهدايت پيغمبرتان که آن افضل هدايت‌ها است و يکى از موارد اقتدا که آنحضرت مأمور بآن شد آنستکه مأمور شد بآنکه اعلام فرمايد که من بر تبليغ وحى و اداء رسالت اجرى از شما نمى‌خواهم چنانچه انبياء سلف اجر نخواستند چون تبليغ احکام تذکر و موعظه است براى اهل عالم و مذکّر و واعظ بايد قصدش تقرب بخدا باشد تا کلامش مؤثر شود و در اين جمله دلالت است بر عموم رسالت آنحضرت (ص).