1- فرستادن پيامبران و کتب آسمانى، لطفى از سوى خدا به بندگان است. کسانى که آنان را انکار مىکنند، در واقع منکر لطف، رحمت و حکمت الهىاند. ما قَدَرُوا اللَّهَ ...
2- به شبهاتى که القا مىشود، بايد پاسخ داد. قالُوا ... قُلْ
جلد 2 - صفحه 509
3- تورات اصلى، نور و هدايت بوده است. «نُوراً وَ هُدىً»
4- در تورات مطالبى بوده که علماى يهود آنها را کتمان کردهاند. «تُخْفُونَ کَثِيراً»
5- مبلّغان دينى بايد بدون مصلحتانديشى بىمورد، معارف و حقايق مکتب را براى مردم بيان کنند. ما قَدَرُوا اللَّهَ ... تُخْفُونَ کَثِيراً
6- بدون وحى، دست انسان از معارف بسيارى کوتاه است. عُلِّمْتُمْ ما لَمْ تَعْلَمُوا ...
7- وظيفهى انبيا، ابلاغ است، نه اجبار. «قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ»
8- احتجاج بايد به قدر ضرورت باشد نه بيشتر. اين آيه که خود نوعى احتجاج است مىفرمايد: اکنون که نمىپذيرند آنان را رها کن. «ذَرْهُمْ»