1- قرآن، در بردارندهى همه برکات است. (همچون: هدايت، عبرت، شفا، رشد،
جلد 2 - صفحه 510
عزّت) «مُبارَکٌ»
2- قرآن، هماهنگ با کتابهاى آسمانى ديگر و تصديق کننده آنهاست و اين نشانهى وحدت هدف و الهى بودن آنهاست. «مُصَدِّقُ»
3- در تبليغ بايد از امّالقرى و مراکز مهم شروع کرد و سپس به اطراف پرداخت.
«لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها»
4- عقيده به قرآن و قيامت، در کنار هم است. «يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ»
5- روشنترين مظهر ايمان، نماز است. «عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ»
6- ايمان به آخرت، از عوامل مراقبت بر نماز است. يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ... عَلى صَلاتِهِمْ يُحافِظُونَ