پیام‌های تفسیر نور

1- افترا به خداوند ظلم فرهنگى است و ادّعاى رهبرى از سوى نااهلان، بزرگ‌ترين ظلم است. وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ ... أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَ‌ 2- دشمن حقّ، يا حقّ را پايين مى‌آورد، يا خود را بالا مى‌برد. ابتدا مى‌گويد: قرآن افسانه است، اگر موفّق نشد، مى‌گويد: من هم مى‌توانم مثل قرآن حرف‌هاى جالب بزنم. «سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ» در جاى ديگر مى‌خوانيم: «لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا» «4» 3- مدّعيان ناأهل ودروغگويان مناصب دينى، سخت جان مى‌دهند. «وَ لَوْ تَرى‌ إِذِ «1». تفسير مراغى. «2». تفسير نورالثقلين. «3». تفسير عيّاشى. «4». انفال، 31. جلد 2 - صفحه 512 الظَّالِمُونَ ...» 4- کيفرهاى اخروى از لحظه‌ى مرگ شروع مى‌شود، به کافران مى‌گويند: جان بده، بمير، «أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ» که همراه با نوعى تحقير است. 5- روح انسان از جسم او مجرّد و مستقلّ است. «أَخْرِجُوا أَنْفُسَکُمُ» 6- کيفر توهين به‌وحى ودين، عذاب مهين وخوارکننده است. «تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ»