تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ کَذلِکَ نُصَرِّفُ الْآياتِ وَ لِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَ لِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ (105)
وَ کَذلِکَ نُصَرِّفُ الْآياتِ: و مانند آيات گذشته جارى مى‌گردانيم ما آيات از خوف به رجا، و از وعد به وعيد، و از مفصل به مجمل، و از محکم به متشابه و غير آن وَ لِيَقُولُوا دَرَسْتَ: و اين تصريف آيات به معانى متعاقبه، عاقبت به اين انجامد که کفار قريش گويند: تو از بشرى تعليم گرفته‌اى، چنانچه زعم کفار آن بود که رسول صلّى اللّه عليه و آله از خبر و يسار دو غلام از اسراء روم تعليم مى‌گيرد، و گويد خدا به من وحى مى‌نمايد وَ لِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ: و براى آنکه بيان کنيم آيات خود را براى گروهى که مى‌دانند اين کلام الهى است.
تخصيص تبيين به اهل علم، جهت آنست که ايشان به آن منتفع مى‌شوند نه غير آنها، و يا معنى آنکه تا بسبب تصريف آيات، محق از مبطل، و مؤمن از کافر، و صادق از منافق ممتاز شود.