تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِينَ (106)
بعد از آن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را امر به اتباع وحى فرمايد:
اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ: متابعت نما آنچه وحى شده به تو از جانب
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 349
پروردگار تو و متدين شو به توحيد لا إِلهَ إِلَّا هُوَ: نيست هيچ معبودى مستحق عبادت مگر ذات احديت الهى وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکِينَ: و رو بگردان از مشرکان، و به اقوال و آراى آنها التفات مکن. جماعتى آيه را منسوخ دانند به آية السيف، و اعراض را حمل کنند بر هر چه شامل کف باشد از ايشان، و آنها که منسوخ ندانند، حمل اعراض کنند بر عدم ملاحظه با ايشان، نه آنکه منع از دعوت باشد. پس حکم آيه ثابت، و دعوت باقى است.
تنبيه- آيه شريفه اشعار و تعريض است امت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله را، زيرا مقام نبوت، متعالى است از تکاهل در اوامر الهيه، لذا حکم آيه عام است جميع مکلفين را که متابعت نمايند آنچه وحى شده از احکام الهيه و معرض شوند از آراء کاسده و عقايد فاسده مشرکين. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در صدر خطبهاى فرمايد: انّ اللّه تعالى انزل کتابا هاديا بيّن فيه الخير و الشّرّ، فخذوا نهج الخير تهتدوا و اصدفوا عن سمت الشّرّ تقصدوا. «1» بدرستى که حق تعالى نازل فرمود کتابى را که هدايت کننده است، بيان فرمود در آن خير و شر را. پس اخذ کنيد طريق خير را که هدايت يابيد، و ممتنع شويد از راه شر، که مستقيم گرديد. بزرگان فرمودهاند: ملازمت آداب کتاب الهيه و سنت نبويه و عمل به آن، موجب نورانيت قلب، و فوز به سعادت گردد.