اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لَو أَنَّهُم آمَنُوا وَ اتَّقَوا لَمَثُوبَةٌ مِن عِندِ اللّه‌ِ خَيرٌ لَو کانُوا يَعلَمُون‌َ (103)
و اگر اينکه يهود ايمان مي‌آوردند و تقوي اختيار مينمودند هر آينه ثوابي که از جانب خداست براي آنان بهتر بود اگر ميدانستند.
ظاهرا مراد از ايمان در آيه ايمان بحضرت سليمان و انبياء بعد از او مانند حضرت عيسي «ع» و حضرت خاتم صلّي اللّه عليه و آله و سلّم و مراد از تقوي پرهيز از سحر و جادوگري و مطابعت شياطين است، هر چند مانعي ندارد که معني ايمان و تقوي عام‌ّ باشد و اينکه مورد خاص‌ّ و ساير موارد را شامل شود، و مراد از مثوبه بقرينه (من عند اللّه) ظاهرا ثوابها و نعم اخروي است ولي ممکن است مطلق پاداشهايي باشد که از جانب خدا بر ايمان و اعمال صالحه و تقوي مترتب ميشود چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد وَ لَو أَن‌َّ أَهل‌َ القُري آمَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحنا عَلَيهِم بَرَکات‌ٍ مِن‌َ السَّماءِ وَ الأَرض‌ِ«1» و مفضل منه خير محذوف است يعني لمثوبة من عند اللّه خير من المنافع الّتي يقصدونها بالسحر، و حذف مفضل منه و نکره آوردن مثوبه براي اشعار به اينکه
1- سوره اعراف آيه 94
جلد 2 - صفحه 133
فرد ناچيزي از ثوابهاي الهي بهتر است از عموم منافعي که آنها بوسيله سحر بدست مي‌آورند ولي مثل اينکه يهود به هيچ وجه متوجه اينکه معني نميشوند و حاضر نيستند ايمان و تقوي اختيار کنند کان علم و معرفت باين مطلب ندارند از اينجهت ميفرمايد لَو کانُوا يَعلَمُون‌َ