تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ تَمَّتْ کَلِمَةُ رَبِّکَ صِدْقاً وَ عَدْلاً لا مُبَدِّلَ لِکَلِماتِهِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (115) ترجمه‌ و تمام شد سخن پروردگارت از روى راستى و عدالت نيست بدل کننده سخنان او را و او است شنواى دانا. تفسير اعجاز براى اتمام حجّت است و بعد از تماميّت آن حاجت باعجاز نيست و تماميت هر چيز برسيدن آن است بنهايت کمالش و کلام الهى در منتهاى کمال است از هر حيث خصوص از حيث راستى و درستى در اخبار و مواعيد و از جهت صحّت و عدالت در قضايا و احکام و کسيرا نميرسد که تغيير و تبديل نمايد آنرا پس رجوع بحکم منافى با حکمت است و خداوند شنوا است اقوال فاسده کفار را و دانا است بضمائر خبيثه آنها که هر وقت بيک عنوانى ميخواهند از قبول حق امتناع نمايند و بعضى کلمات ربک قرائت نموده‌اند و از کلمه گاهى کلام اراده ميشود و اينکه تعبير بکلمه فرموده است شايد براى آن باشد که حکم نوعا بيک کلمه صادر ميشود و حکم الهى بحقيّت دين اسلام صادر شده است و فوق آن حکمى متصوّر نيست و در کافى از حضرت صادق (ع) روايت نموده است که امام زمان وقتى در شکم مادر است ميشنود و وقتى متولد ميشود نوشته شده است در ميان دو کتفش و در روايتى بر بازوى راستش اين آيه و وقتى بمنصب امامت فائز ميشود خداوند عمودى از نور در برابر او قرار ميدهد که بآن مى‌بيند آنچه را بجا ميآورند اهل بلد او و در روايتى وارد است که بسبب آن خداوند احتجاج مينمايد بر خلق و قمى و عياشى رحمة اللّه عليهما نيز قريب باين مضمون را نقل نموده‌اند ..