1- هر کس بدون دليل حلال‌هاى الهى را بر خود حرام کند بايد توبيخ شود. «وَ ما
جلد 2 - صفحه 542
لَکُمْ أَلَّا تَأْکُلُوا ...» (گويا بعضى از مسلمانان تحت تأثير سنّت‌هاى جاهلى قرار مى‌گرفتند و حلال‌هايى را بر خود حرام مى‌کردند.)
2- خوردن گوشت حيوان هم اگر رنگ الهى داشته باشد حلال، و گرنه حرام است. «ذُکِرَ اسْمُ اللَّهِ»
3- همه‌ى محرّمات الهى، در مکتب آسمانى اسلام بيان شده است. «وَ قَدْ فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْکُمْ» «1»
4- اصل و قانون کلّى در خوردنى‌ها، حلال بودن است و هر چه حرام باشد، خداوند بيان مى‌کند. «فَصَّلَ لَکُمْ ما حَرَّمَ»
5- احکام اسلام، بن‌بست ندارد. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ»
6- اضطرار، تکليف را ساقط مى‌کند. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ»
7- تکليف‌هاى الهى، متناسب با شرايط زمان، مکان و توان انسان است. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ»
8- استفاده از خوردنى‌هاى حرام، در موارد اضطرارى جايز است. «إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ»
9- تعيين حلال و حرام، بر پايه‌ى دستورات الهى است. «حَرَّمَ عَلَيْکُمْ»
10- جهل و هواپرستى، از عوامل انحراف است. «لَيُضِلُّونَ بِأَهْوائِهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ»
11- گمراه ساختن مردم، تجاوز به حقوق جامعه است. «أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ»