1- گناه، جاذبه وکششى دارد که بايد با اراده‌اى قاطع، از آن دل کند. «وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ»
2- اسلام، هم به طهارت ظاهر توجّه دارد و هم طهارت باطن؛ هم بايد از گناهان عملى دورى کرد و هم از گناهان قلبى، مانند سوء ظنّ. «ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ»
3- کيفر الهى، براى گناهانى است که با علم و عمد انجام مى‌گيرد. «إِنَّ الَّذِينَ يَکْسِبُونَ الْإِثْمَ»
4- گرچه شيطان وسوسه مى‌کند، امّا انسان با اراده گناه مى‌کند. «يَکْسِبُونَ الْإِثْمَ»
5- قيامت و کيفر آخرت، دور نيست. «سَيُجْزَوْنَ»
6- کيفرهاى الهى، نتيجه‌ى عملکرد خود ماست. «بِما کانُوا يَقْتَرِفُونَ»