تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَ باطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَکْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِما کانُوا يَقْتَرِفُونَ (120)
ترجمه
و واگذاريد آشکار از گناه و پنهان آنرا همانا کسانيکه کسب ميکنند گناه را زود باشد که جزا داده ميشوند بآنچه بودند که کسب ميکردند.
تفسير
معصيت بعکس عبادت در خلوت مبغوض و در جلوت مبغوضتر است لذا متجاهر بفسق حالش بدتر از فاسق و احکامش اشدّ از آنست پس بايد از معصيت اجتناب نمود ظاهرا و باطنا و اين يکى از وصاياى شيخ استاد ما عليه الرحمة بود که ميفرمودند ظاهر و باطن خود را خوب کنيد اگر ميخواهيد موّفق بترويج شرع
جلد 2 صفحه 375
شويد چون اگر باطن خوب نباشد بالاخره ظاهر ميشود و مفاسد آن زياد است و اگر ظاهر خوب نباشد از ابتدا از اين خدمت محروم خواهيد شد و مرادشان از حسن ظاهر اجتناب از منافيات عدالت و مروّت بود نه تظاهر بقدس و ورع و قمى ره فرموده گناه ظاهر معاصى است و گناه باطن شرک و شک در قلب است و بعضى گناه ظاهر را بمعاصى اعضاء ظاهره و گناه باطن را بمعاصى قلبيّه تفسير فرمودهاند مانند قصد سوء و حسد و تکبّر و کينه و امثال اينها و وعده عقاب بنابر اين معنى بر فرض عمل بمقتضاى آنها است و اللّه اعلم ..