اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ذَرُوا ظاهِرَ الإِثمِ وَ باطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَکسِبُونَ الإِثمَ سَيُجزَونَ بِما کانُوا يَقتَرِفُونَ (120)
و واگذاريد ظاهر معصيت و باطن آن را محققا کساني که مرتکب معصيت ميشوند زود باشد که جزا داده شوند بآنچه کردهاند.
وَ ذَرُوا امر است و ظاهر در وجوب بلکه در اينکه مقام بمناسبت حکم و موضوع نص در وجوب است و اينکه دليل است بر اينکه ترک معاصي مجرد نجات از عقوبت آنها نيست بلکه امر واجب است و موجب مثوبت و يکي از عبادات مهمه است و خطبه شعبانيه که فرمود
(افضل الاعمال في هذا الشهر الورع عن محارم اللّه)
نص در اينکه باب است.
ظاهِرَ الإِثمِ وَ باطِنَهُ بعضي تفسير کردند بمعاصي ظاهريه و باطنيه، بعضي تفسير کردند بافعال جوارحيه و امور قلبيه، بعضي بزنا و اتخاذ اخدان، بعضي
جلد 7 - صفحه 189
بزن پدر و زنا بغير و غير اينها لکن ظاهر اينست که ترک معاصي کنيد چه علانيه باشد که اشاعه فحشاء ميشود و پرده شريعت پاره ميشود و چه در خفاء و پنهاني اگرچه عقوبتش کمتر است لکن کسي که از مردم حياء کند و از خدا حياء نداشته خدا را کوچکتر از خلق دانسته.
إِنَّ الَّذِينَ يَکسِبُونَ الإِثمَ کسب تحصيل است يعني ارتکاب اثم ميکنند سَيُجزَونَ يعني استحقاق عقوبت دارند ولي قابل عفو و مغفرت هست بِما کانُوا بآن معاصي که بودند يَقتَرِفُونَ يعملون و يفعلون و يأخذون از ماده قرفه.