تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) أَ وَ مَنْ کانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ کَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها کَذلِکَ زُيِّنَ لِلْکافِرِينَ ما کانُوا يَعْمَلُونَ (122) ترجمه‌ آيا کسيکه بود مرده پس زنده کرديم او را و قرار داديم براى او نوريکه راه ميرود بآن در ميان مردم مانند کسى است که حال او آنستکه در تاريکيها است نيست بيرون از آنها اين چنين آراسته شد براى کافران آنچه بودند که بجا ميآوردند. تفسير ميت مخفف ميّت است و بتشديد نيز قرائت شده است و معنى بر هر تقدير ظاهرا يکى است و مقصود انکار مساوات حال مؤمن است که خداوند آنرا بآب حياة علم و نور ايمان زنده و مهتدى فرموده است با کافر که در وادى جهالت و درياى ضلالت سرگشته و غوطه‌ور است و راه نجاتى ندارد و در چند روايت منقوله از کافى و عياشى و مناقب از صادقين عليهما السلام ميّت بکسيکه امام زمان خود را نشناخته است و نور بآنوجود مقدس و در بعضى از آن روايات و غيرها ظلمات بانکار امامت يا اقرار بامامت غير ائمه اطهار تفسير شده است و در ذيل آيه شريفه تشبيه شده است زينت يافتن ايمان و اعمال صالحه در نظر مؤمنين از قبل خداوند بزينت يافتن کفر و اعمال قبيحه در نظر کفار از ناحيه شيطان و بنظر حقير مقصود آنستکه چنانچه امتياز حىّ از ميت و بصير از اعمى واضح است امتياز گوشت ذبيحه از ميته هم واضح است مع ذلک کفار مزيّت کشتار را بر مردار انکار نمودند و اين نيست مگر براى آنکه خداوند عنايت خود را از آنها سلب نموده و شيطان در وجود آنها متصرّف شده است که اعمال و اشياء قبيحه و خبيثه در نظر آنها حسن و طيّب جلوه‌گر شده است و اين خود وجه ربطى است بين اين آيه و آيه سابقه و اللّه اعلم و در مجمع از حضرت باقر (ع) روايت نموده که اين آيه در باره عمّار بن ياسر و أبو جهل نازل شده است ..