اين آيه، از کينه توزى و عداوت مشرکان و کفّار از اهل کتاب، نسبت به مؤمنان برمى‌دارد.
آنان حاضر نيستند، ببينند که مسلمانان صاحب پيامبرى بزرگ و کتابى آسمانى هستند و مى‌خواهند نداى توحيد را به تمام جهان رسانده و با تمام تبعيضات نژادى و اقليمى و با تمام خرافاتِ مشرکان و تحريفاتِ اهل کتاب مبارزه کنند و مانع عوام‌فريبى بزرگان آنان شوند.
خداوند در اين آيه مى‌فرمايد: لطف و رحمت خداوند طبق اراده‌ى او به هر کسى که بخواهد اختصاص مى‌يابد و کارى به ميل اين و آن ندارد که آنها دوست داشته باشند يا نه!
جلد 1 - صفحه 175