تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ أَ لَمْ يَأْتِکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ يَقُصُّونَ عَلَيْکُمْ آياتِي وَ يُنْذِرُونَکُمْ لِقاءَ يَوْمِکُمْ هذا قالُوا شَهِدْنا عَلى أَنْفُسِنا وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کانُوا کافِرِينَ (130)
ترجمه
اى گروه جن و انس آيا نيامد شما را پيغمبرانى از شما که ميخواندند بر شما آيتهاى مرا و بيم ميدادند شما را از ديدن روزتان اينروز گفتند گواهى داديم بر خودهامان و فريب داد آنها را زندگانى دنيا و گواهى دادند بر خودهاشان که آنها بودند کافران.
تفسير
بعضى گفتهاند خداوند بر هر امّتى و قومى منذر و هادىء فرستاده از جنس خودشان اجنّه هم پيغمبرانى داشتهاند که آنها را انذار و هدايت بخير مينمودند و بعضى گفتهاند اجماع قائم است بر آنکه رسالت اختصاص بانس دارد و کلمه منکم در اين آيه باعتبار مجموع آندو فرقه است و در عيون از امير المؤمنين (ع) نقل شده است که اجنّه پيغمبرى داشتند که نام او يوسف بوده است و مسلّم است که پيغمبر خاتم (ص) مبعوث بر جنّ و انس بوده است و بنظر حقير ظاهر آيه شريفه آنستکه اجنّه هم پيغمبرانى داشتهاند از جنس خودشان نهايت آنکه لازم نيست آنها از طرف خدا مبعوث شده باشند برسالت بلکه ممکن است رسولانى باشند از طرف رسل حق که منذر و هادى آنها باشند و بنابر اين اختلاف در اقوال و ادلّه نيست و در هر حال روز قيامت همه اقرار بگناه و استحقاق عذاب مينمايند براى آنکه فريب ظاهر دنيا را خوردند و ندانستند که در باطن آن آخرت است پس اقرار بکفر خودشان نمودند چون انکار معاد موجب کفر و خلود در عذاب است ..