همان گونه که تقسيم کشت و دام، ميان خدا و شريکان، در نظر مشرکان جلوه داشت، عشق به بت و فرزندکشى در پاى بت را هم وسوسههاى شيطانى در نظرشان آراسته بود.
«لِيُرْدُوهُمْ»: از «ارداء» به معناى هلاک کردن است.
مشرکان يا مىگويند: دختر ننگ است و زنده به گورش مىکنند، «أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ» «1» يا مىگويند: خرجى ندارم و بايد نابود شود، «خَشْيَةَ إِمْلاقٍ» «2» يا آن را نوعى قرب به بتها
«1». نحل، 59.
«2». اسراء، 31.
جلد 2 - صفحه 562
مىدانند، که همهى اينها نوعى تزيين است.