تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُکُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا وَ إِنْ يَکُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَکاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَکِيمٌ عَلِيمٌ (139)
ترجمه
و گفتند آنچه در شکمهاى اين چهارپايان است خالص است براى مردان ما و حرام است بر زنان ما و اگر باشد مردار پس ايشان در آن انبازانند زود باشد جزا دهد توصيف آنها را بدرستيکه او درست کردار دانا است.
تفسير
قمى ره فرموده يکى از رسوم جاهليّت آن بود که جنينهائى را که از شکم شتر و گاو و گوسفند بيرون ميآوردند اگر زنده بودند بر زنها حرام ميکردند و اگر مرده بودند بر زن و مرد حلال ميدانستند و تأنيث خالصه باعتبار معنى ما است که جنينها است يا از براى مبالغه است مانند راويه و اين توصيف بحليّت و حرمت از پيش خود بدعت در دين حق است و خداوند بدعت گذاران را بکيفر اعمالشان خواهد رسانيد چون حکمت اقتضا دارد که حکم بحليّت و حرمت از عالم بصلاح و فساد صادر شود و او خداوند است ..