تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما کانُوا مُهْتَدِينَ (140)
ترجمه
بتحقيق زيان کردند آنانکه کشتند اولادشان را بسفاهت بدون دانش و حرام کردند آنچه روزى کردشان خدا بافتراء بر خدا بتحقيق گمراه شدند و نبودند هدايت شدگان.
تفسير
بىخردى و نادانى موجب خسران و زيانکارى است چنانچه کسانيکه اولاد خودشان را از ترس فقر ميکشتند و حرام مينمودند حلال خدا را که در آيات سابقه ذکر شد محروم شدند از منافع مال و اولاد براى خود سرى و بىاعتمادى بر زاقيت خداوند که از آثار سفاهت و جهالت است در دنيا و آخرت و گمراه شدند از طريق توکل و- هدايت نشدند براه تسليم و انقياد و معذّب شدند بعذاب قتله و ظلمه و اهل بدعت و ضلالت.