تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّکَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ (143) «1» نهايه، ابن اثير، جلد 5، صفحه 282. تفسير اثنا عشرى، ج‌3، ص: 392 بعد از آن، تفسير حموله و فرش را فرمايد: ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ‌: آفريد حق تعالى چهارپايان را هشت زوج. زوج آن را گويند که با زوج و جنس خود مزاوجت کند، پس مذکر زوج انثى، و انثى زوج مذکر، هر دو را نيز زوج گويند، و اينجا مراد اول است‌ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ‌: از آنها که پشم دارند، يعنى ميش دو زوج را آفريد يکى قوچ و ديگر جفت آن. مراد قوچ و ميش است‌ وَ مِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِ‌: و از آنها که مو دارند يعنى بز و زوچ و زوج را يکى نر و ديگر ماده آن‌ قُلْ آلذَّکَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ‌: بگو اى پيغمبر صلى اللّه عليه و آله بر وجه انکار به کسانى که تحريم انعام کرده‌اند، آيا دو نر را که قوچ و تيس (ماده بز) است حرام نموده خدا، يا دو ماده را که ميش و بز باشد أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحامُ الْأُنْثَيَيْنِ‌: يا حرام نموده آن را، مشتمل است بر او رحمهاى آن دو ماده، خواه آنچه در رحمها است نر باشد يا ماده‌ نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ‌: خبر دهيد مرا به امرى معلوم تا دلالت کند بر آنکه خدا حرام نموده بعضى آنها را اگر هستيد راست‌گويان که تحريم از جانب خدا است.