اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قُل فَلِلّه‌ِ الحُجَّةُ البالِغَةُ فَلَو شاءَ لَهَداکُم أَجمَعِين‌َ (149)
بفرما بمشرکين که از براي خداوند حجت بالغه که راه عذر بر تمام شما بسته شده پس اگر مشيئة او تعلق بگيرد هراينه هدايت ميفرمايد تمام شماها را قُل فَلِلّه‌ِ الحُجَّةُ البالِغَةُ خداوند اسباب تکوينيه و تشريعيه را از هر جهة براي بندگانش فراهم فرموده. اما تکوينيه عقل و شعور و ادراک و فهم بهمه عنايت فرموده، حواس ظاهره و باطنه از هر جهت تمام است چشم، گوش، زبان قوّه، قدرت، حيات، ساير نعم تماما موجود. و اسباب تشريعيه ارسال رسل و انزال کتب و بيان احکام آنچه موجب سعادت دنيا و آخرت است و آنچه باعث نجات از مهالک دنيوي و اخروي است عنايت فرموده و راه عذري بر احدي باقي نگذاشته اينست حجت بالغه.
فَلَو شاءَ اگر قابليت هدايت در شما بود و عناد و عصبيت و تقليد آباء ضالّه خود را کنار ميگذارديد لَهَداکُم أَجمَعِين‌َ تمام شما را هدايت ميفرمود
هر چه هست از قامت ناساز بي‌اندام ما است || و رنه تشريف تو بر بالاي کس کوتاه نيست
از طرف فاعل کوتاهي نشده هر چه نقص هست در طرف قابل است و البته هدايت بايد فاعل تام الفاعلية باشد و قابل تام القابلية تا تأثير بخشد يک طرف که ناقص شده نتيجه تابع اخس‌ّ مقدمتين است.