پیام‌های تفسیر نور

1- راه و روش و هدف خود را در برابر راههاى انحرافى، با صراحت و افتخار اعلام کنيم. «قُلْ» 2- با آنکه نماز، جزو عبادات است، ولى، جدا ذکر شده تا اهميّت آن را نشان دهد. «صَلاتِي وَ نُسُکِي» 3- انسان‌هاى مخلص، مسير تکوينى (مرگ و حيات) و مسير تشريعى خود (نماز و نُسُک) را فقط براى خداوند عالميان مى‌دانند. «إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُکِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ» 4- آنگونه که در نماز قصد قربت مى‌کنيم، در هر نفس کشيدن و زنده بودن و مردن هم مى‌توان قصد قربت کرد. مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ‌ ... 5- مرگ و حيات مهم نيست، مهم آن است که آنها براى خدا و در راه خدا باشد. «مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ» 6- آنچه براى خدا باشد، رشد مى‌کند. «لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ» 7- مرگ و زندگى دست ما نيست، ولى جهت دادن به آن دست ماست. «لِلَّهِ» 8- اخلاص در کارها، فرمان الهى است. «بِذلِکَ أُمِرْتُ» 9- پيشواى جامعه، بايد در پيمودن راه و پياده کردن فرمان الهى، پيشگام باشد. «أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 597