تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ «6»
بعد از انذار از عقوبت دنيويه، تهديد فرمايد به عقوبت اخرويه:
فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ: پس هر آينه سؤال کنيم البته البته کسانى را که فرستاده شدند به سوى ايشان پيغمبران از قبول رسالت و اجابت رسل، يعنى امت را سؤال شود. با تبليغ انبياء و معجزات، شما در جواب چه گفتيد؟. اين سؤال سرزنش و تعذيب است. وَ لَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ: و هر آينه البته البته سؤال کنيم انبياء را در اداى رسالت و تبليغ احکام. اين سؤال تشريف و تقريب است و گفتهاند انبياء را از فرمانبردارى امم پرسند، و امم را از تبليغ انبياء. يا امم را از متابعت انبياء پرسند، و انبياء را از شفقت امم. يا امم را سؤال توبيخ، و انبياء را سؤال شهادت.