تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ «8» وَ الْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُ‌: و سنجيدن اعمال هر يک در روز قيامت ثابت است، سنجيدنى به حق و عدل که ظلمى به هيچ کس واقع نشود در آن روز. در منهج مأثور است که: صحائف اعمال وزن نمايند به ميزانى که آن را عمودى دو کف باشد. و همه خلايق در آن نظر کنند به جهت اظهار معدلت و قطع معذرت، چنانچه اعضاء و جوارح او سؤال کنند و شهادت دهند. تبصره: مفسرين در کيفيت وزن اقوالى دارند: 1- ظاهر شود براى حسنات و سيئات علامتى در دو کفه و مشاهده کننده. 2- صحائف اعمال. 3- ظاهر شود براى حسنات صورت حسنه، و براى سيئات صورت سيئه. 4- وزن مى‌شود نفس مؤمن و کافر. 5- مراد به وزن، ظهور قدر و منزلت مؤمن، و پستى و ذلت کافر است. 6- در احتجاج: از حضرت صادق عليه السّلام سؤال شد از ميزان، فرمود: العدل. «1» فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ‌: پس هر که سنگين شود و ترجيح يابد ميزان اعمال حسنات او، فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌: پس آن گروه ايشانند رستگاران، و رسيدگان به فوز و نجات و ثواب ابدى.