شگفتا که يک لحظه تکبّر وخودبرتربينى «أَنَا خَيْرٌ»، چه عواقبى دارد! فَاهْبِطْ، فَاخْرُجْ، إِنَّکَ مِنَ الصَّاغِرِينَ ... اين همه تحقير و سقوط، متوجه متکبّر مى‌شود، چون به جاى عذرخواهى، تصميم گرفت که نسل بشر را گمراه کند.
«مَذوم» از ريشه‌ى «ذئم»، به معناى عيب شديد است. «مَدحور» از «دحر»، به معناى بيرون راندن همراه با ذلّت است.
ابوحنيفه سه عقيده داشت که آنها را القا مى‌کرد؛ يکى اينکه تمام افعال بندگان، فعل خداوند است و آنان در کارهايشان مجبورند، دوم آنکه خدا قابل ديدن است و سوم آنکه شيطان را به آتش نمى‌توان سوزاند، زيرا آتش در آتش تأثيرگذار نيست.
بهلول شاگرد امام صادق عليه السلام در محکوميّت و بطلان عقايد او، کلوخى برداشت و بر سر او زد. وقتى شکايت نزد خليفه برد و علّت را جويا شد، بهلول گفت: «به اقرار خودش، خدا اين کار را انجام داده و من تقصيرى ندارم. علاوه بر آنکه او دروغ مى‌گويد که سرش درد مى‌کند، زيرا اگر دردى وجود دارد بايد آن را نشان دهد و ديگر اينکه انسان از خاک است و خاک در خاک (کلوخ در انسان)، تأثيرگذار نيست!» «1»