تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالَ فِيها تَحْيَوْنَ وَ فِيها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ «25»
قالَ فِيها تَحْيَوْنَ: فرمود حق تعالى، در آن زمين زندگى مىکنيد و مىگذرانيد ايام عمر خود را. وَ فِيها تَمُوتُونَ: و در همان زمين مىميريد و مدفون مىشويد. وَ مِنْها تُخْرَجُونَ: و از همين زمين، روز قيامت براى جزا و سزا مبعوث مىشويد و بيرون مىآئيد؛ و در تورات همين مذکور است.