تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
سوره الأعراف «7»: آيات 29 تا 30
قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ وَ أَقِيمُوا وُجُوهَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ «29» فَرِيقاً هَدى وَ فَرِيقاً حَقَّ عَلَيْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّياطِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (30)
ترجمه
بگو امر کرد پروردگار من بعدالت و راست گردانيد رويهاتان را نزد هر سجدهگاهى و بخوانيد او را در حاليکه خالص کنندگانيد براى او دين را چنانچه بدوا آفريد شما را عود خواهيد نمود
گروهى را هدايت فرمود و گروهى سزاوار شد بر آنها گمراهى بدرستيکه ايشان گرفتند شيطانها را صاحب اختياران از غير خدا و ميپندارند که ايشانند هدايت شدگان.
تفسير
قسط عدالت و استقامت و ميانه روى در اخلاق و امور است و اقامه وجوه در هر مسجدى عبارت از راست و معتدل ايستادن در حال نماز با توجه بقبله است چنانچه در تهذيب و عياشى ره از امام صادق (ع) نقل نموده و نيز از آنحضرت روايت شده استکه مراد از هر مسجد ائمه اطهارند و مراد از اخلاص دين براى خدا اخلاص در عبادت است که غير خدا را شريک در آن ننمايند چون بدو و ختم موجودات باراده او است و ناچار بايد روزى در پيشگاه اقدس او حاضر شوند و بجزاى اعمال خود برسند آنوقت خدا ميفرمايد من بهترين شريکم حق خود را بشريک واگذار ميکنم برويد جزاى اعمال خودتان را از شرکائى که براى من قرار داديد بگيريد و در آنروز دادرسى جز او نيست و امر معاد مشکلتر از خلق اول نميباشد و قمى ره از امام باقر (ع) نقل نموده که خداوند خلق فرمود بندگان را وقتى که خلق کرد آنها را در حاليکه مؤمن و کافر و سعيد و شقى بودند همچنين عود ميکنند در روز قيامت هدايت شده و گمراه و از پيغمبر (ص) روايت شده است
جلد 2 صفحه 420
که شقى کسى استکه در شکم مادرش شقى شده و سعيد کسى است که در شکم مادرش سعيد شده و مراد از هدايت الهى گروهى را توفيق دادن آنها است بايمان و عبادت و سزاوار شدن براى گمراهى بآنستکه قبول هدايت ننمايند و خداوند هم آنها را بحال خودشان واگذارد و کمک نکند چون قابل هدايت نيستند پس مانند آنستکه گمراه کرده باشد آنها را و باين ملاحظه گفتهاند کلمه فريقا دوم در آيه شريفه منصوب است باضلّ مقدّر که حقّ عليهم الضّلاله دالّ بر آن است و اضلال بمعنى خذلان است و ممکن است مراد از هدايت و ضلالت حکم الهى بر يکى از آندو باشد در روز قيامت براى دخول در بهشت و جهنم چون اطاعت شياطين را نمودند و خود را در تحت اختيار آنها قرار دادند بسوء اختيارشان و از خدا و اولياء او اعراض نمودند و گمان کردند که بحق و اصل شدند با آنکه خود را مستحق عذاب ابدى نمودند ..