تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ (31)
ترجمه
اى فرزندان آدم برداريد زينت خود را نزد هر سجده گاهى و بخوريد و بياشاميد و اسراف نکنيد بدرستيکه او دوست ندارد مسرفانرا.
تفسير
امر است باتخاذ زينت از قبيل لباس نظيف فاخر و عمامه و رداء و انگشترى و استعمال بوى خوش و شانه نمودن و امثال اينها در نماز مخصوصا در ايام عيد و روز جمعه و در اين باب رواياتى از ائمه اطهار رسيده است که ظاهرا در هر يک بيان يک يا چند مصداق از مصاديق مناسبه شده است و قمى ره فرموده مراد آنستکه در عيد فطر و قربان و جمعه غسل نمايند و لباس سفيد بپوشند و مردمى بودند که طواف مينمودند خانه کعبه را برهنه مردها در روز و زنها در شب پس خداوند امر نمود آنها را بپوشيدن لباس و آنها غذا نمى- خوردند يعنى در موسم حج مگر بقدر سدّ رمق پس امر نمود آنها را بخوردن و آشاميدن و اسراف ننمودن و اسراف زياده روى نمودن در غذا و لباس و لوازم زندگى از حدّ اعتدال و لايق بحال شخص است چنانچه از روايت عياشى ره از امام صادق (ع) استفاده ميشود و بعضى گفته‌اند مراد تجاوز از حلال بحرام و تضييع و اتلاف مال است و بنظر حقير آن تبذير است که با اسراف فرق دارد و آنهم مسلما حرام است و گفته‌اند خداوند نصف علم طبّ را در نصف اين آيه جمع فرموده است که امر فرموده بخوردن و آشاميدن و زياده روى ننمودن در آندو و امر در اين مقام که توهم منع شده چنانچه از بيان قمى ره معلوم شد
جلد 2 صفحه 421
مفيد اباحه است مگر بقدر ضرورت و حفظ بدن که واجب است و خداوند راضى بفعل اهل اسراف و تبذير نيست چون کليه اموال مال خدا است و بندگان عيال او هستند اجازه فرموده که بقدر حاجت و در حدّ اعتدال صرف نمايند و ما بقى را در راه خدا انفاق کنند و هيچ عاقلى راضى نمى‌شود عيال او مالش را زياده از قدر لايق و بى‌جا صرف نمايد ..