تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ (34) ترجمه‌ و از براى هر گروهى مدتى است پس چون برسد مدت آنها واپس نمى‌مانند زمانى و پيشى نميگيرند. تفسير از براى هر گروه و فرقه و جماعتى مدت و مهلت و امد معيّنى است که بايد در آن مدت زندگانى نمايند و پس از اتمام آن مرگ بر آنها وارد يا عذاب نازل ميشود و در سر رسيد موعد زمانى بآنها مهلت داده نمى‌شود و نمى‌توانند موعود را قبلا مطالبه نمايند خلاصه آنکه دير و زود ندارد در وقت مقدر هر جا باشند خواهد رسيد و اگر مراد از اجل مرگ باشد چنانچه ظاهر است اختصاص بجماعت ندارد بلکه از براى هر فردى اجل معيّنى است و شايد تعبير بامت براى بيان حال اهل هر عصرى است باعتبار افراد موجود در جلد 2 صفحه 423 آنزمان تا متذکّر شوند که چنانچه اهل اعصار سابقه باقى نماندند آنها هم باقى نخواهند ماند و مراد از ساعت نجومى نيست بلکه پاره از زمان است و عياشى ره از امام صادق (ع) نقل نموده که خداوند آجال را در شب قدر براى ملک الموت تعيين ميفرمايد و در کافى از آنحضرت روايت نموده است که سالها و ماهها و روزها و نفس‌ها تعداد ميشود وقتى تمام شد اجل ميرسد و تأخير و تقديمى نميشود حقير عرض ميکنم پس بايد سرعت در خير نمود و از براى موعد مجهول قبلا تهيّه ديد که آن وقت فرصتى نخواهد بود ..