امام صادق عليه السلام فرمودند: «اعمال و ارواح مؤمنان به سوى آسمان برده مىشود و درهاى آسمان به روى آنان گشوده مىشود؛ امّا ارواح و اعمال کافران را که به آسمان بالا مىبرند ناگهان ندا داده مىشود که «اهبطوا الى السّجّين» آن را به سوى دوزخ پايين ببريد». «1»
«جمل»، يا بهمعناى شتر است، يا طناب ضخيمى که با آن کشتى را در ساحل مهار مىکنند.
«1». تفسير مجمعالبيان.
جلد 3 - صفحه 64
امّا در اينجا چون مقصود بيان محال بودن ورود کفّار به بهشت است، معناى شتر و عبور شتر از سوراخ سوزن، مناسبتر است. در تفسير نمونه مىخوانيم: کلمهى «جَمَل» بيشتر در معناى شتر استعمال شده است و با توجّه به روايات، اين معنا تناسب بيشترى دارد.
در انجيل لوقا نيز آمده است: «ورود شتر به سوراخ سوزن، آسانتر از ورود سرمايهداران و دولتمردان به ملکوت اعلى است». «1»
شايد بتوان از ظاهر آيهى 40 استفاده کرد که بهشت در آسمانهاست و براى ورود به بهشت بايد از درهاى آسمانى گذشت. «2»
حضرت على عليه السلام فرمود: «درهاى آسمان در پنج موقع باز است: هنگام نبرد مجاهدان اسلام، زمان نزول باران، هنگام تلاوت قرآن، موقع فجر و وقت نداى اذان». «3»
بر خلاف آنکه درهاى رحمت آسمان و زمين به روى مؤمنان با تقوا باز مىشود، «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ» «4»، درهاى آسمانى به روى کافران معاند و تکذيبگر بسته شده و گشوده نمىشود. لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ ...