«مهاد» از «مهد»، به معناى بستر است. تعبير به «مهاد» براى دوزخيان، نوعى تمسخر واستهزاى آنان است، يعنى آرامگاهشان دوزخ است. «1» «غَواشٍ» جمع «غاشِيَةٌ»، به معناى پوشش است و به خيمه نيز گفته مىشود.
خداوند از گروه عنود و اعراض کننده، در آيهى 37 اين سوره به عنوان کافر، در آيه 40 به عنوان مجرم و در اينجا به عنوان ظالم ياد کرده است، زيرا آنکه آيات الهى را تکذيب کند، شايسته همهى اين القاب است. چنانکه در آيه 254 سورهى بقره مىخوانيم: «وَ الْکافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ»
پيامبر صلى الله عليه و آله پس از تلاوت اين آيه فرمودند: «جهنّم داراى طبقاتى از بالا و پائين است که معلوم نيست طبقات بالا بيشتر است يا طبقات پائين و کافران در ميان طبقات قرار داشته و همواره در فشار مىباشند. همچنين حضرت فرمودند: زيرانداز و روانداز کافران در قبر، آتش جهنّم است». «2»