تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ کَذلِکَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ (41) لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ: براى کفار است از آتش جهنم فراشى که بر آن نشينند، وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ‌: و از فوقشان پوشش و روپوشى، يعنى بالا و پائين آنها آتش باشد و مفروش و ملبوس و مأکول و مشروبشان آتش و حميم و صديد، و آتش به آنها محيط است. و اين نهايت تحذير و توعيد، و غايت تهديد و تنذير است نسبت به کفار. وَ کَذلِکَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ‌: و چنانچه جزا و سزا داديم تابعين و متبوعين سابقين کفار را، همچنين جزا و سزا دهيم لا حقين کفار را که منکر به نبوت خاصه و امامت ائمه هدى مى‌باشند. تعبير کفار در آيه اولى به معجزين، و ثانى به ظالمين، اشعار است به آنکه آنها به جهت تکذيب آيات متصفند به اين اوصاف ذميمه؛ و ذکر جرم حرمان از جنت، و ظلم با تعذيب به نار، تنبيه است برآن که اعظم جرائم است.