تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ نادى‌ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ (44) ترجمه‌ و ندا کنند اهل بهشت اهل دوزخ را که بتحقيق يافتيم ما آنچه؟؟؟ جلد 2 صفحه 428 داد ما را پروردگارمان حق پس آيا يافتيد شما آنچه را وعده کرد پروردگارتان حق گويند بلى پس ندا کند ندا کننده ميان ايشان که لعنت خدا بر ستمکاران. تفسير تعبير از مستقبل بماضى براى اشاره بتحقّق وقوع معنى است و اين سؤال را براى اظهار مسرّت و افتخار خودشان و توبيخ و شماتت آنها ميکنند و اينکه در اول وعدنا ربّنا فرموده و در ثانى وعد ربّکم و نفرموده است وعدکم ربّکم فيض ره فرموده براى آنستکه مواعيد الهيّه از حشر و نشر و ثواب و عقاب و حساب و کتاب و غيرها مخصوص بآنها نبوده و آنها تکذيب همه را مينمودند و بنظر حقير براى آنستکه لفظ وعد با آنکه مناسب با خير است مخصوص بشر نشود چون غالبا از آن تعبير بوعيد ميکنند و الّا بايد در اول هم وعد ربّنا فرموده باشد و مراد از ستمکاران کفارند که در آيه بعد بيان شده است و مؤذّن بر طبق روايات معتبره حضرت امير المؤمنين (ع) است و قمّى ره علاوه فرموده که صوت آنحضرت را تمام خلق ميشنوند ..