تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ کافِرُونَ (45)
ترجمه
آنانکه باز ميدارند از راه خدا و ميجويند آنرا بکجى و آنها بآخرت کافرانند.
تفسير
وصف ستمکاران مذکوره است که کفارى بودند که مردم را از راه حق باز ميداشتند و از راه کج و معوج ميخواستند بشاه راه هدايت و اصل شوند و نميشدند چون راه هدايت بحق منحصر در دين اسلام است و بنابر اين عوجا مفعول مطلق نوعى است يعنى طلب ميکنند آنرا اين نوع از طلب و محتمل است مفعول به باشد يعنى ميطلبيدند براى آن کجى را بگمان خودشان بالقاء شبهات و آنها منکر معاد بودند ..