تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ کافِرُونَ (45)
بعد بيان ظالمين و کافرين را فرمايد:
الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ: آن کسانى که منع نمايند و بازدارند مردم را از راه خدا و دين اسلام و تصديق حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و متابعت قرآن، وَ يَبْغُونَها عِوَجاً: و طلب کنند کجى و انحراف را در طريق الهى و شريعت حضرت رسالت پناهى به القاء شبهات و شکوک باطله، که ملتبس و مشتبه و متوهم مى‌شود به سبب آن دين صريح حق ثابت؛ و همين موجب انحراف و اعراض و اختلاف از قبول حق مى‌شود. نزد بعضى معنى آنکه تحويل و تغيير دين الهى و تبديل شريعت سبحانى نمايند. وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ کافِرُونَ: و ايشان به دار آخرت و قيامت و جزا کافر هستند و جاهد مى‌باشند.
در کتاب منخول «1»- غزالى از بزرگان علماى عامه گفته: انّ دين الاسلام کانت عشرة اعشار و انّ ابا حنيفة قد غيّر تسعة اعشار منه و العشرة العاشر منه ما ابقاها بغير خلل و لا زلل. يعنى: دين اسلام کل آن ده عشر بود، و ابو حنيفه،
«1» از تأليفات غزالى در علم اصول.
جلد 4 صفحه 74
فقيه کوفه بتحقيق تغيير داد نه عشر اسلام را، و عشر دهم را باقى نگذاشت به غير خلل و زلل.
فخر رازى گويد: حق تعالى اهل جهنم را توصيف فرمود به چهار صفت:
1- ظالمين. 2- منع کنندگان از راه خدا. 3- مخربان دين. 4- منکران قيامت و آخرت.