1- خداوند به وسيلهى کتاب، اتمام حجّت کرد و انسان را از مغرور شدن به دنيا و فراموشى آخرت وانکار آيات، (در آيه قبل) نجات مىدهد. «لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ»
صدها چراغ دارد و بيراهه مىرود
بگذار تا بيفتد و بيند سزاى خويش
2- آوردن کتاب هدايت و رحمت، کار خداوند است که آن را بخش بخش و به تدريج نازل کرده است. «لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ»
3- وحى خداوند، بر اساس علم الهى به نيازهاى انسان و جهان است. «بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ»
4- کتاب و علم الهى، بسيار با عظمت است. کتاب ... علم هر دو نکره است.
5- هدايت با قرآن، از بزرگترين رحمت و لطفهاى خداوند به مؤمنان است.
«هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»
6- قرآن، هدايتگر اهل باور است، نه انسانهاى لجوج و بهانهگير. «لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ»