پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند در قرآن، منکران را توبيخ مى‌کند که تا تحقّق تهديدهاى او را نبينند، ايمان نخواهند آورد. هَلْ يَنْظُرُونَ‌ ... 2- ناله‌ها، اعتراف‌ها و آرزوها در قيامت، به جايى نمى‌رسد. پس بايد در دنيا هشدارهاى قرآن را جدّى بگيريم. يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ‌ ... 3- خسارت بزرگ، فراموش کردن قرآن و قيامت است. «نَسُوهُ» 4- قيامت، روز آگاهى و بيدارى است. «قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ» 5- رسالت پيامبران در مسير تربيت انسان و از شئون ربوبيّت خداوند است. «قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ» 6- کافران، دين و آخرت را جدّى نمى‌گيرند، روز قيامت که متوجّه‌ى خطاى خود مى‌شوند، آرزوى برگشت مى‌کنند، ولى اين آرزو، بيهوده است. «أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ» در جاى ديگر مى‌فرمايد: آنان اگر هم بازگردند، همان کارها را ادامه مى‌دهند. «وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ» «1» 7- شفاعت براى همه نيست. «فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ» 8- در قيامت، خبرى از جلوه و تأثير طاغوت‌ها، بت‌ها، ثروت‌ها و قدرت‌ها «1». انعام، 28. جلد 3 - صفحه 79 نيست. ضَلَّ عَنْهُمْ‌ ...