1- آفريدگار هستى، لايق تدبير و مديريّت آن است. رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ ...
2- عرش، مرکز مديريّت و تصميمگيرى خداوند است. «اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ»
3- تعقيب دائمى شب و روز، تنها با کروى بودن و حرکت داشتن زمين ممکن است. «يَطْلُبُهُ حَثِيثاً»
4- هستى، هم نظام دارد و هم تسليم ارادهى خداست. «مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ»
5- هم آفرينش به دست خداست، هم اداره و تدبير آفريدهها. «لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ»
6- خداوند سرچشمهى برکات است. «تَبارَکَ اللَّهُ»
7- نزول برکات، از ربوبيّت خداوند است. «تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ»
8- تمام هستى در حال تکامل و تحت تربيت الهى است. «رَبُّ الْعالَمِينَ»