تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
ادْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (55)
ترجمه
بخوانيد پروردگار خودتان را در حال خشوع و پنهانى بدرستيکه او دوست ندارد تجاوز کنندگانرا.
تفسير
تضرّع تذلّل مشتمل بر خوف است که از آن تعبير بخشوع مينمايند اگر اثر آن در قلب و چشم ظاهر شود و خضوع مىگويند اگر اثر آن در بدن آشکار باشد شايد تضرّع بعلاوه سوز و گدازى هم لازم داشته باشد در هر حال اين حال در دعا مطلوب خداوند است چنانچه پنهان نمودن دعا هم مطلوب است و آن بنظر حقير يا بآنستکه در خلوت و پنهانى دعا کنند يا در حين دعا صوت را از حدّ اعتدال متجاوز ننمايند چون خداوند تجاوز کنندگان از حد اعتدال را در امور دوست ندارد و شک نيست که اين هر دو اقرب باخلاص و انسب با ادب و آداب طلب است در مجمع از پيغمبر (ص) روايت نموده که در يکى از غزوات آنحضرت مشرف بوادىئى شد که مردم در آنجا شروع بتکبير و تهليل با صوت بلند نمودند و آنحضرت فرمود بخودتان رحم کنيد شما شخص کر و غائب را نمىخوانيد بلکه سميع و قريب را ميخوانيد او با شما است و بنابر آنچه ذکر شد تضرعا و خفية هر دو حالند از ضمير مخاطب و مصدرند بمعنى اسم فاعل يعنى متضرّعين و مخفين ..