تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (56)
ترجمه
و فساد منمائيد در زمين بعد از اصلاح آن و بخوانيد او را با ترس و اميد همانا رحمت خدا نزديک است به نيکوکاران.
تفسير
خداوند مملکت خود را بوجود انبيا و اوليا و کتب سماويّه اصلاح فرموده و نبايد فاسد نمود آنرا و يکى از آداب دعا آنستکه شخص در آن موقع خائف باشد از ردّ براى قصور اعمال و عدم استحقاق خود و اميدوار باشد باجابت براى فضل و رحمت و احسان خداوند و ترجيح دهد جانب اميد و طمع را چون رحمت خداوند نزديک است بکسانيکه نيکو نمودند عمل خود را و دعا خصوص با خوف و رجاء يکى از بهترين اعمال صالحه است و باين جهت وعده اجابت فرموده نهايت آنکه اگر اعمال فاسده نداشته باشند نزديکتر باجابت است
جلد 2 صفحه 436