اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ادعُوا رَبَّکُم تَضَرُّعاً وَ خُفيَةً إِنَّه‌ُ لا يُحِب‌ُّ المُعتَدِين‌َ (55)
بخوانيد پروردگار خود را بحالت ذلت و پنهاني محققا او دوست نميدارد تجاوزکنندگان را.
جلد 7 - صفحه 342
ادعُوا رَبَّکُم يکي از عبادات بسيار بزرگ دعاء است حتي در حديث دارد از نماز و قرائت قرآن افضل است و از نيزه و سلاح تيزتر است براي دفع دشمن و براي دفع بلاء و لو هر چه محکم باشد و اگر دعا نباشد مورد عنايت الهي واقع نميشود قُل ما يَعبَؤُا بِکُم رَبِّي لَو لا دُعاؤُکُم فرقان آيه 77، و هر دعائي مقرون باجابت است يا در دنيا و يا در آخرت و اخبار و آيات در اهميت و فضيلت دعاء بسيار است و از براي دعاء شرائط بسياري است که از آن جمله اينکه آيه است:
تَضَرُّعاً وَ خُفيَةً تضرّع اظهار ذلّت و خضوع و خشوع و با حال بکاء و شکستگي است و خفيه در پنهاني و خفض صوت و آهسته دعاء کردن نه با صداي بلند و علنا مگر در موارد لازمه مثل مجامع مؤمنين که آنها آمين بگويند و امثال اينها بلکه هر عبادت پنهاني افضل از علانيه است بالاخص صلوات مندوبه و صدقات مستحبه و نحوه اينها.
إِنَّه‌ُ لا يُحِب‌ُّ المُعتَدِين‌َ اعتداء بمعني تجاوز از حدّ است يا طلب اموري است که از حد او خارج است و از حد قابليت او بيرون است يا با صداي بلند دعا کردن يا طلب حرامي يا آنچه بر غير صلاح و صواب باشد يا نفرين در حق مؤمنين يا دعاء براي کفار و معاندين و طلب مغفرت کساني که قابل مغفرت نيستند و امثال اينها که مذموم است يا حرام است.