1- تعصّب به جاى منطق، محکوم است و تقليد جاهل از جاهل و تبعيّت به دليل رابطهى خويشاوندى مردود است. «يَعْبُدُ آباؤُنا»
2- حفظ رسوم و سنّتهاى نياکان، همه جا ارزشمند نيست. «يَعْبُدُ آباؤُنا»
3- تعصّب و تقليد بىجا، مانع شناخت حقيقت است و انسان را به عناد مىکشد.
«فَأْتِنا بِما تَعِدُنا»
4- گاهى عادت بر فطرت پيروز مىشود، مثل غلبهى عادت بتپرستى نياکان بر فطرت حقّطلبى نسل جديد. «نَذَرَ ما کانَ يَعْبُدُ آباؤُنا»
5- انبيا، در برخورد با خرافات و انحرافات، سنّت شکن بودهاند. «وَ نَذَرَ ما کانَ يَعْبُدُ آباؤُنا»