تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما کانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (70)
حضرت هود عليه السّلام قوم را مى‌ترسانيد از عذاب الهى، و نهى مى‌فرمود از شرک و بت پرستى:
قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ: قوم در جواب گفتند: اى هود، آيا آمدى به ما تا عبادت کنيم خداى واحد را، وَ نَذَرَ ما کانَ يَعْبُدُ آباؤُنا: و ترک کنيم و واگذاريم همه آن اله را که اسلاف و آباء ما عبادت کردند، يعنى ما ترک نمى‌کنيم عبادت اصنام آباء را و خداى واحد تو را عبادت ننمائيم، فَأْتِنا بِما تَعِدُنا: پس بيار به ما عذابى را که به ما ايعاد نمودى، إِنْ کُنْتَ مِنَ
«1» اصول کافى، جلد اوّل، کتاب الحجّة، صفحه 217، حديث 3.
جلد 4 صفحه 112
الصَّادِقِينَ: اگر تو از راستگويانى و در ادعاى خود صادقى.