«عَثو»، يعنى خروج از حدّ اعتدال و «لا تَعْثَوْا»، به معناى «لاتفسدوا» است، و کلمهى «مُفْسِدِينَ»، يا براى تأکيد است، يا به اين معنا که فساد، شيوهى شما نشود و مراد از «فِي الْأَرْضِ»، سرزمين بين حجاز و شام است.
منطقهى جغرافيايى قوم ثمود، داراى دو بخش دشت و کوهستان بود، سُهُولِها ... الْجِبالَ و آنان مردمى متموّل و متمدّن بودند و به فنون خانهسازى و قصرسازى آگاه بودند.
قُصُوراً ... بُيُوتاً